МЕДУНЍЧЕ, мн. -та, ср. Диал. 1. Медуница1, великденче; медунка2, медуника. Подранилите пчели бързаха да съберат меда от цветовете на кадънките, медуничетата и метличините. К. Момчилов, ЗК, 34.

2. Люцерна.


Източник: Речник на българския език (онлайн)