МЕСОЯ̀ДЕН, -дна, -дно, мн. -дни, прил. 1. Който се храни изключително или предимно с месо; хищен, нетревопасен. Хищните месоядни животни се появяват в палеоцена, но се развиват през еоцена и олигоцена. П. Мандев, СПВ, 18. Животните обичат да живеят повечето там, дето намират храната си, а по-многото са хранят с растения, но някои има да са хранят и с месото от други животни и поради туй са казват месоядни, суровоядни. Т. Шишков, ПХ (превод), 30. — Дали ще може да стигне там гълъбчето? — думаше майка ѝ, — ако ли падне в ноктите на някоя месоядна птица! Р. Блъсков, ТПД (превод), 109.
2. Зоол. Като същ. месоядно ср., месоядни мн. Животно, което се храни с месо. Отначало през Палеогена наред с по-просто устроените и дребни бозайници се появяват и първите плацентни бозайници. Те са имали признаци едновременно на месоядни, тревопасни (копитни) и полумаймуни. Геол. IХ кл, 166.