МЕТАЛНОСТУДЀН -а, -о, мн. -и, прил. За очи, поглед — който изразява студенина или враждебност. Видях само една каска и под нея две присвити, изпитателни, металностудени очи. Т. Генов, Избр. пр, 342. Той взе цигара, .. и запали от огъня, който му подаде турчинът. Кибритената клечка освети за миг сивите му очи и те сякаш станаха по-пепелносиви и металностудени. Д. Спространов, С, 59.


Източник: Речник на българския език (онлайн)