МЀЧКИН, -а, -о, мн. -и, прил. Диал. Мечешки, мечи; мечин. Най-после попеяла мечката: „Само месо дома дошло, само месо дома дошло!“ Кутрите гости, кога чуле мечкината песма, се стопиле от страх. СбКШ, 39.
◊ Мечкин ден. Диал. Празник, посветен на св. Андрей, който според народните вярвания пази стадата и посевите от мечки; мечин ден. Планинците празнуваха .. и мечкин ден, и вълчи празник, на който също не се работеше. П. Здравков, НД, 161. Една мо [моя] сестра па си низала маниста на мечкин ден. СбНУ XLI,448.