МЕШЛЀ, мн. -та, ср. Диал. Умал. от мех; мехче, меше1, мешлинка. — Сиренето ни тая година е много хубаво .. Довечера ще ти пратя едно малко мешле да имаш храна за из пътя. К. Петканов, ЗлЗ, 16-17. Овчарите остават за себе си зимно време само няколко мешлета бита и пребита извара, кисело-солена, суха като вар. З. Стоянов, ЗБВ I, 33.


Източник: Речник на българския език (онлайн)