МИЛЀЙШИ, -а, -о, мн. -и, прил. Остар. Книж. Най-мил. Да идеме сега в къщата на Нена чорбаджи и да видиме какво прави неговата милейша съпруга и неговият честен син. Л. Каравелов, Съч. VII, 60. Тая басня [„Жаба и Юпитер“] е в състояние да разсърди не само раците и комарите, но и техните милейши съпруги, които имат нещастие да блестят с чужди украшения, да се големеят с откраднати накити и да плашат човечеството със своите адвокатски способности. Л. Каравелов и Хр. Ботев, ЗК, 468.