МИМО̀ЗОВ, -а, -о, мн. -и, прил. 1. Който е на или от мимоза.

2. Който е получен от мимоза. Мимозовият екстрат се добива от корите на дървото мимоза, .., съдържа 62% дъбилни вещества и се употребява за дъбене както на твърди, така и на меки кожи. Ст. Младенов и др., ОТК, 107.


Източник: Речник на българския език (онлайн)