МИНДЕРЛЍЯ, ед. неизм., мн. -ѝи, прил. Диал. За стая, помещение — който е с миндери около стените. Слабичко било гласчето на агнето, едва достигнало до миндерлията стая. Д. Мантов, ХК, 9.


Източник: Речник на българския език (онлайн)