МИРЍЯ, мн. няма, ж. Остар. и диал. 1. Мирие. — Да основете село и вардите пътя, като мирия ще ви бъде долината на тази река и каквото можете да вземете от гората. Д. Фучеджиев, Р, 46. Немаа пара леабец да си купаа, / ..; / камо ли ти, мириа да даваа, / да даваа мириа на два цара. Нар. пес., СбНУ III, 86. Радин Тейко по двор ходи, Рада буди: / — Стани ми, галена Раде, / да товариме пуста мирия, / девет товари бела пшеница. Нар. пес., Ст. Веркович, НПМБ, 176.
2. Държавното управление, държавата. Правителството (мирията) има право да подействува изкопаванието им [на лозята] до три години. ДЗОИ II (превод), 14. Който не послуша на тая заповед, ще изгуби гражданското си право и имотите му ще ся конфискируват (мирията ще ги вземе). ЦВ, 1856, бр.293, 65.