МЍРНИЧЪК, -чка, -чко, мн. -чки, прил. Умал. от мирен. — Такааа .. Мойто хубаво момченце, мойто мирничко детенце почна да го гали жена ми по русата главица. Д. Калфов, Избр. разк., 172.


Източник: Речник на българския език (онлайн)