МЛЀНЀ, мн. -та, ср. 1. Разг. Мелене. Побързаха да заявят [мелничарите], че при нова, по-ниска цена на житото ще трябва да им се увеличат процентите за млене, за разноски и печалба. П. Спасов, ХлХ, 244. Она [мелницата] е сос два витела и доволствува сичката потреба монастирска, като меле непрестанно, .. Отгоре, гдето се сипува житото за млене, има едно решето (дармон), донесено от Немско, с голямо изкуство направено. Н. Рилски, ОМР, 53. Понеже помняхме млене брашна, тряба да кажеме нещо си за българските воденици или жерки. Г. С. Раковски, П I, 80.

2. Диал. Количеството смляно зърно при еднократно ходене на воденица. С две мленета изкарваме половин година.


Източник: Речник на българския език (онлайн)