МОРЀНЦЕ, мн. -а, ср. Умал. от море. — Море, моренце .. — разнежено въздъхна Панчоолу .. — Простор! Синьо! Н. Антонов, ВОМ, 61. — За мене има само един океан! — каза той победоносно. — Ако ти смяташ, че има и друг — заповядай на мостика! Има един океан, а другите са моренца. Ясна ли ти е картинката? Ти ще ме учиш какво има и какво няма в Черно море! ВН, 1962, бр. 3270, 4.