МУАБЀТ м. Простонар. Мухабет. Во истото време имало йеден чоек кай борчлиата, и си праеле муабет. Нар. прик., СбНУ ХІV , 142 . Некогаш собрани неколцина мъжи на муабет, си чинеле лафои. Изпомегю многуто муабет, се отворил сбор за жените и за хитростите нихни. Нар. прик., СбНУКШ ІV 1973 , 104 .Обичат да си правят муабет вечер на чашка.
— Други форми: мοхабѐт, мοабѐт.