МУНДХАРМОНЍСТ м. Лице, което умее да свири на мундхармоника. Само колко скрити способности е имало сред нас неподозирани таланти, слели се с похвална непретенциозност в общия войнишки строй. Имаше цигулари, фаготисти, мундхармонист. БВ, 1971, кн. 6, 6.


Източник: Речник на българския език (онлайн)