МУ̀РЕНКА ж. Диал. 1. Дървото черница; дуд, дуда. Муренката наша стига до облаци. Никоя муренка в града не ражда черници толко големи и хубави како нашата. Гр. Пърличев, СбНУ ХI, 355.
2. Плодът на това дърво; мура3, дуд, дуда1, барабонка, бобонка, бубонка. — Аз съм посрещал и дядо Натанаила, владиката, в къщата ми е идвал, с най-хубавото сладко съм го черпила, от муренки беше. Д. Спространов, ОП, 334.