МЪР1, обикн. удвоено мър-мър или повторено мър, мър, междум. 1. За наподобяване на мъркане на котка.
2. В сказ. функция. Разг. Мъркам.
МЪР2, обикн. удвоено мър-мър или повторено мър, мър, междум. Недобр. 1. За наподобяване на неясно, неразбрано, монотонно или сърдито говорене, мърморене. Дядо Стоилко измери гневно с очи кмета и се изплю: —Мър-мър, сякаш на поп говори! И той бил кмет! А. Страшимиров, ЕД, 57.
2. В сказ. функция. Разг. Мърморя. — Когато беше време да изхвърлим от общината това куче, вие си опъвахте броениците, цепехте се и си гледахте партийките, а сега — мър, мър, мър! Г. Караславов, С, 143.
МЪР3. Вж. хър-мър.