МЪ̀ЧНОДОЛОВЍМ, -а, -о, мн. -и, прил. Който мъчно, трудно се долавя, възприема със слуха или зрението; мъчноуловим, труднодоловим, трудноуловим. Мъчнодоловими звуци.


Източник: Речник на българския език (онлайн)