НАДПЛЍТАМ, -аш, несв.; надплета̀, -èш, мин. св. надплèтох, прич. мин. св. деят. надплèл, св., прех. 1. Наплитам. Трябва да надплета яката на пуловера.
2. Надминавам някого по плетене, плета повече или по-бързо от някого. надплитам се, надплета се страд.