НАСЛУ̀ШВАНЕ1 ср. Остар. и диал. Отгл. същ. от наслушвам и от наслушвам се; наслушуване.

НАСЛУ̀ШВАНЕ2 ср. Отгл. същ. от наслушвам се.


Източник: Речник на българския език (онлайн)