НАХУ̀ЛЯНЕ1 ср. Остар. Отгл. същ. от нахулям1 и от нахулям се; наругаване, нахулване1.

НАХУ̀ЛЯНЕ2 ср. Диал. Отгл. същ. от нахулям2 и от нахулям се; надяване, нахлузване, нахулване2.


Източник: Речник на българския език (онлайн)