НЕХА̀РНО. Остар. и диал. Нареч. от нехарен; недобре, лошо. Одейке по патот, сиромайо почнал да си мисли во себе: „Шо ана яз неарно сториф, що му дадоф на стариоф полоина дел.“ СбНУ ХIV, 113.
