ОЗЀБВАМ, -аш, несв.; озèбна, -еш, мин. св. -ах, св., непрех. Диал. Измръзвам; вкочанясвам се, вледенявам се. Паднуайки [Зафир Аче] во дупчището ничком, се начекал на раце и току во рацете му се нашла една змия дебела, како некой драк, и току му озебнале рацете како мраз. СбНУ ХХIХ, 155.