ОМИЛОСТЍВЯМ, -яш, несв. (диал.); омилостивя̀, -ѝш, мин. св. -их, св., прех. Диал. Омилостивявам; омилостявам. омилостивям се, омилостивя се страд.
ОМИЛОСТЍВЯМ СЕ несв. (диал.); омилостивя̀ се св., непрех. Омилостивявам се; омилостявам се. — Туй да се качим по баирите, по могилите да колим овни, волове и да сядаме да ядем и да пием, то какво ще каже? Санким този вид молба пò ли е приятна на Бога, или са пò омилостивя Бог? Г, 1863, бр. 10, 76.