ОПОНЀНТСКИ, -а, -о, мн. -и, прил. Книж. Който се отнася до опонент. Млъкнах, защото изведнъж ми се отщя да продължавам. И не само заради неговото студено равнодушие, което можеше да охлади и най-жарката опонентска страстност, а повече заради себе си. Л. Дилов, Т, 152.


Източник: Речник на българския език (онлайн)