ОРДИНА̀ТЕН, -тна, -тно, мн. -тни. Мат. Прил. от ордината.
◊ Ординатна ос. Мат. Вертикалната права в правоъгълна координатна система, по отношение на която се определят, измерват абсцисите. Параболата се намира изцяло от едната страна на абсцисната ос, и то от тази, в която лежи положителната част на ординатната ос. Алг. IX кл, 61.