О̀СЕМСТОТИН, -тè и (диал.) -тя̀х, числ. бройно. 1. Число, което се състои от осем стотици. а.) Самост. и нечленувано. За означаване на абстрактно количество от толкова единици. Осемстотин е четно число. Осемстотин се дели на четири без остатък. б.) В съчет. със същ. За означаване на количеството от толкова конкретни предмета. Стадо от осемстотин овци. в.) С числ. бройно с е д е м с т о т и н, х и л я д а: с е д е м с т о т и н-о с е м с т о т и н и (разг.) с е д е м-о с е м с т о т и н, о с е м с т о т и н-х и л я д а. За означаване на приблизително количество, ограничено според числителните от съответните съчетания.
2. Като същ. ср. Писменият белег, цифрата 800. В сметката два пъти беше изписано осемстотин.