ОСМОКРА̀К, -а, -о, мн. -и, прил. Разг. Название на осмоноги, на мекотели с по осем крака. ● Съзвучен епитет на животното рак. Очите му изхвръкнали навън като на рак-осмокрак. ВН, 1961, бр. 2978, 2. — Фала тебе, рако, / рако осмокрако, / рако кавгаджийо, / рако бедаджийо! Нар. пес., СбНУ ХLIII, 564.