ПАТРИОТА̀РСТВАМ, -аш и ПА?РИ?ТА̀?СТВУВАМ, -аш, несв., непрех. Неодобр. Рядко. Проявявам се, държа се като патриотар, проявявам патриотарство. патриотарства се, патриотарствува се безл. Изкуството трябва да има облика и характера на страната, в която се заражда. Естествено, не би трябвало да се патриотарствува с него — една крайност, която уронва престижа му. Р, 1927, бр. 252, 3.


Източник: Речник на българския език (онлайн)