ПЀТСТОТИНЛЕВОВ, -а, -о, мн. -и, прил. Обикн. за банкнота — който е на стойност петстотин лева. — Тè това кайме засега мислиме, че стига! — изтегли Цвятко една синя петстотинлевова банкнота бавничко из портмонето си и като я показа на Герасим да види хубаво с очите си, подаде я на протегнатата адвокатска ръка. Ст. Даскалов, СД, 231.