ПИЩИДЀЛКА ж. Диал. Вид бурен с кухо стъбло. Къщата на баба Цена е сред село, тъкмо срещу дюгеня на епитропа. Само куче кога ще побесней заброжда из пищиделките и свирчока, в които са глъхнали дворът и градината. П. Тодоров, И I, 26. Ето и прелеза на порутения дувар. Той [Велчо] се подйе за лозината, прескочи разпилените наоколо камъни и тръгна преко ограднята, обрасла в пищиделки и бъзак. П. Тодоров, И II, 45.
— Друга форма: п и щ е д è л к а.