ПЛАТА̀НОВ, -а, -о, мн. -и, прил. Чинарен, чинаров. Двамата излязоха на малкото градско площадче. В самия му център, под сянката на разклоненото платаново дърво бе изградена голяма чешма с четири чучура към четирите страни на градчето. П. Вежинов, ДБ, 24. Водите бяха тъмни .. Тук-там по края им се бяха скупчили опадали върбови и платанови листа. Л. Станев, ПХ, 57.