ПОА̀ХКАМ, -аш, св., непрех. Ахкам малко, известно време. [По време на Априлското въстание] на няколко места са задоволили .. да изпеят по една народна песен гръмогласно, поахкали и поохкали за майка България и нищо повече. З. Стоянов, ЗБВ I, 243. Събралите се хора поахкаха, потюхкаха се и започнаха да се разотиват — с нищо не можеха да помогнат.