ПОБО̀ЦВАМ, -аш, несв.; побо̀цна, -еш, мин. св. -ах, св., прех. 1. Боцвам леко, слабо. Позакопча сукнения кюрк, извъртя фуниите на пищовите върху корема, сви леко юздите на коня и го побоцна. В. Мутафчиева, ЛСВ II, 37. Нещо ме побоцна по пръста и след малко мястото се поду — явно бе ухапано.
2. Само несв. Боцвам леко от време на време; побоцквам. Пръстенът има една грапавина, която неприятно ме побоцва. побоцвам се, побоцна се страд.