ПОБЯ̀ГВАНЕ1 ср. Рядко. Отгл. същ. от побягвам1.
ПОБЯ̀ГВАНЕ2 ср. Отгл. същ. от побягвам2. Като се научат [родителите] за побягването на момата им, посърдят се малко, но отпосле прощават на младоженците и ги благославят. СбНУ VIII, 64. За побягването му от село научиха след месец. Δ Побягването на детето в другата стая е знак, че то се срамува от гостите.