ПОДКЪСЀН, -а, -о, мн. -и. Прич. мин. страд. от подкъся като прил. Който е по-къс от преди, от дължината, с която е бил или от обикновената дължина; скъсен. Противоп. удължен, дълъг. Машинописката имала много дебели крака, но си се гордеела с тях, та си шиела все подкъсени рокли. О. Василев, ЖБ, 233.