ПОДНИЧА̀Р, -ят, -я, мн. -и, м. Диал. Човек, който прави или продава подници. Пропея ми сиви петел, / сиви петел Цариграда: / цариградци — аспралии, / .. / кладничане — подничаре, / .. / владайчане — се дърваре. Нар. пес., СбНУ ХLIII, 557.