ПОДПЛАНЍНИЕ, мн. няма, ср. Рядко. Подножие на планина; поли, подпланина. Аз не знам дали жителите на витошкото подпланиние чувствуват какво историческо и художествено богатство крие Боянската църква. Ал. Гетман и др., СБ, 302. Елин Пелин познаваше селото, бедното село в Софийската равнина и подпланинието. СбАСЕП, 165.


Източник: Речник на българския език (онлайн)