ПОЛУРАЗГО̀ЛЕН, -а, -о, мн. -и, прил. Който е частично, донякъде разголен; полугол. „Ана“ представлява спяща девойка с полуразголена гръд. Изк., 1950, кн. 3, 182. Гроздана, полуразголена, незавита, се просна и също тутакси захърка. К. Калчев, ЖП, 159.


Източник: Речник на българския език (онлайн)