ПОРИЦА̀ВАЩО нареч. Книж. С порицаване, с порицание; осъдително, укорително. В дневниците си актрисата [Будевска] говори често порицаващо за актьори, които крещят. Ст. Грудев, АБ, 151.


Източник: Речник на българския език (онлайн)