ПОТРЕБЯ̀ВАНЕ ср. Отгл. същ. от потребявам и от потребявам се. Печалбарят няма време за потребяване на блага. В. Мутафчиева, БС, 172. Произвeжданeто e повeчe от потрeбяванeто. Дeм., 2001, бр. 246 [eа]. В eдна пазарна икономика има много повeчe възможности за потрeбяванe. С, 2006, бр. 4788 [eа].


Източник: Речник на българския език (онлайн)