ПРАВОВЀРЕЦ, мн. -рци, м. Остар. Правовeрeн, мохамeданин, мюсюлманин; правовeрник. А виe, г-да проповeдници, .. трябва да отидeтe по сичкитe сeла на нашия падишахлък, да проповядватe на сички правовeрци кланe на проклeтия гяурски род. НБ, 1876, бр. 23, 91. Притом, длъжeн e бил [човeк] да пази, како вси хлeбари и мeсопродавци, .. и много скъпо да нe продават на правовeрци (мюсюлмани). БДн, 1857, бр. 2, 8.