ПРЕДХÒДНОСТ, -ттà, мн. няма, ж. Отвл. същ. от предходен. Противоп. следходност. Към момента на говоренето глаголните действия могат да бъдат ориентирани било пряко, непосредствено, било с помощта на друг допълнителен ориентационен момент, който от своя страна е поставен в положение на предходност или на следходност спрямо момента на говоренето. ГСБКЕ II (2), 408.