ПРЕКОРЀК, -а, -о, мн. -и, прил. Диал. За човек — който говори, казва нещата направо, без заобикалки и обикн. засяга, обижда другите. От Добриновото село нямаше нито друг партизанин, нито ятак и му беше обидно, когато някой прекорек другар подхвърляше:„Абе какво е това диво ваше село!“ Ще видят те! В. Андреев, ПР, 102.