ПРИНУДЍТЕЛЕН, -лна, -лно, мн. -лни, прил. Който става по принуда, по заповед или който не може да бъде избягнат. Другарят капитан ви закарва .. в стопанството на десетдневен принудителен труд заради хулиганство. Сл. Македонски, ЕЗС, 140. Едва ли има нещо по-непоносимо от принудително спиране сред път. Бл. Димитрова, ПКС, 60. Методи Ников тръгна пеша. Искаше да се поразтъпче след дългото принудително седене на едно място. М. Грубешлиева, ПП, 270. Принудително събиране на данъци. Принудително лечение. Принудително наказание. Принудително кацане.


Източник: Речник на българския език (онлайн)