ПРОДЪ̀НЕН, -а, -о, мн. -и. Прич. мин. страд. от продъня като прил. 1. За съд, вместилище — който е без дъно или с пробито дъно. Продънена кофа.
2. Който е с дупки; счупен, пробит. Мръсен под, продънен покрив, изглеждаше непосилно за спане. Ег, 2003, бр. 82 [еа].