ПРОМЕНЍМ, -а, -о, мн. -и, прил. Който може да бъде променен, допуска промени в себе си; променяем, изменяем. — На сегашния етап от развитието на науката въпросът стои така: миналото е познаваемо, но невъзвратимо, настоящето е и познаваемо, и променимо. К. Топалов, СТ, 77. Още някога бе се оказало икономически по-изгодно човечеството да се разселва не по самите планети с трудно променимите им сурови условия, а в леденото спокойствие на междупланетните пространства. Л. Дилов, НП, 216.