ПРОНЍКНУВАНЕ1 ср. Остар. и диал. Отгл. същ. от проникнувам1 и от проникнувам се; проникване1.

ПРОНЍКНУВАНЕ2 ср. Диал. Отгл. същ. от проникнувам2; проникване2, поникване, покарване, прорастване.


Източник: Речник на българския език (онлайн)