ПРОНОМЕРО̀ВАН, -а, -о, мн. -и. Прич. мин. страд. от прономеровам като прил. Канц. Номериран, прономериран; пронумерован. Синдикът записва в прономерован и прошнурован дневник всяко свое действие. Кеш, 2005, бр. 28, 12. Прономеровано фирмено дело.