ПРОНОНСЍРАН, -а, -о, мн. -и, прил. Книж. Обикн. неодобр. Който е с ясно, открито изявени политически или други убеждения, възгледи; отявлен, явен. Бешe член на най-прононсираната русофилска партия у нас, наречена „народно-прогресивна“. Д. Казасов, ВП, 178. Прононсирани монархисти. Прононсиран националист. Прононсиран агностик.
– От фр. prononcer ‘произнасям се по някакъв въпрос’.