ПРОТИВЍТЕЛЕН, -лна, -лно, мн. -лни, прил. Остар. Грам. Противопоставителен. Противителните союзи связват такива предложения и части от них, които, по смисъла, не са согласни помежду си, а противоположни едно на друго: но, а, напротив, обаче и пр. С. Радулов, НГ, 98. Какъв бива союз а? .. 3. Противителний: но, обаче, щото, отнюд, ако и да. Т. Хрулев, БГ, 62.